Ἀπὸ τὶς Ἐπιστολὲς τοῦ Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα «Περὶ κενοδοξίας καὶ ὑπερηφάνειας*»

ΜΟΥ γράφεις ὅτι, παρ’ ὅλη τὴ χαρὰ τῆς ἐπικοινωνίας σου μαζί μου, τὸ γράμμα μου σὲ γέμισε λύπη γιὰ πολλὲς μέρες.

Αὐτὴ ἡ λύπη, ἐξ ὁλοκλήρου δουλειὰ τοῦ πονηροῦ, ὀφείλεται κατὰ ἕνα μέρος στὴν πεποίθησή σου ὅτι εἶχες φτάσει πραγματικὰ σὲ μέτρα ἀρετῆς, ἐνῶ αὐτὸ δὲν συμβαίνει.

Καὶ τώρα, βλέποντας τὴν ἀποκρουστικὴ γύμνια σου, ἔχεις γίνει ράκος. Ἡ λύπη σου ἴσως νὰ φαίνεται σὲ μερικοὺς θετική, σὰν ἔνδειξη μετάνοιας, ἀλλὰ δὲν εἶναι.

Συνεχίστε να διαβάζετε….

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *