Χριστιανική καθοδήγησις

 

didaskaliaTeknwn

Βιβλίο «Διδαχαί», σελ. 96-97

Των ανθρώπων, των φυτών, των ζώων, των πάντων και του πιο μικρού πράγματος που βρίσκεται στη γη, πατήρ είναι ο Θεός. Και το πετραδάκι και το φύλλο και το μικροσκοπικό έμβρυο στη γη, έχουν Εκείνον Πατέρα. Εις τους ουρανούς δεν υπάρχουν όσα εις την γην παρά μόνον άϋλα. Και ο Παράδεισος είναι άϋλος. Εάν ο Χριστός, όταν εδίδασκεν, ωμιλούσε με αυθάδη γλώσσαν, δεν θα ήτο υιός Θεού και κανείς, ήτο φυσικόν, δεν θα τον επίστευε και δεν θα τον ακολουθούσε. Ο Χριστός, όταν ήθελε να γίνει νοητός εις τα πλήθη, τα καλούσε και άρχιζε με γλυκειά γλώσσα, με γλυκειά και ήρεμη ματιά και τους μιλούσε με παραβολές. Γι’ αυτό πρέπει οι άνθρωποι στη γη να μιμούνται την διδασκαλίαν του Χριστού.

Όταν ένα μικρό παιδί βάζει τα χεράκια του σε ένα ακάθαρτο δοχείο και ο μεγαλύτερος που είναι κοντά του το μαλλώνει με αυθάδη τρόπον και απρεπή λόγια, τότε το κάνει να πονέση και όχι να αισθανθή αυτό που του λέει. Εάν όμως προσπαθήσης με τον γλυκό τρόπο και του εξηγήσης, πόσο κακό είναι αυτό για την υγείαν του, διότι μέσα στο ακάθαρτο νερό υπάρχουν πράγματα που το αρρωσταίνουν, τότε το παιδί θα σε κοιτάξη και δεν θα συνεχίση τον ρυθμόν του.

Εάν αισχρολογεί και το επαναλαμβάνεις και αισθάνεσαι αγαλλίασι, δεν είναι τρόπος αυτός χριστιανικής διδασκαλίας. Οφείλουν οι γονείς και όλοι οι γύρω, να καθοδηγούν το παιδί ορθά, διότι εάν το αφήνουν εκκρεμές, δεν θα ευημερήση εις την ζωήν και βλέπομεν εις τα χρόνια της ζωής των ανθρώπων, να γίνωνται οι άνθρωποι κακοί, μοχθηροί, κλέφτες, φονείς και πάσης φύσεως κακούργοι. Από πού προέρχονται όλα αυτά; Διότι δεν υπάρχει χριστιανική διδασκαλία και σοβαρή καθοδήγησις. Καθοδήγησις σοβαρή είναι του χριστιανικού περιβάλλοντος.

Και ας έρθωμεν εις τους μεγαλυτέρους, οι οποίοι έχουν γνώσεις ποικίλες, κοινωνικές, θρησκευτικές, αλλά δεν μπορούν να μεταδώσουν αυτό που αισθάνονται, διότι ομιλούν χωρίς ηρεμίαν και παραβολήν. Ο ήρεμος τρόπος είναι ο ίδιος ο Χριστός και φροντίσετε εγκαίρως να αποβάλετε την αυθάδειαν. Η παρατήρησις σε κάποιον που δεν κάνει κάτι ορθόν, πρέπει να γίνεται με καλόν τρόπον και κατά καιρούς, διά να συστέλλεται ο άνθρωπος. Πρέπει να μην τον συνερίζεσαι, αλλά να τον αγαπάς σαν τον εαυτόν σου. Αλλά για να αγαπάς τον συνάνθρωπόν σου σαν τον εαυτόν σου, πρέπει να αισθάνεσαι ότι αυτός που του κάνεις την παρατήρηση, είσαι συ ο ίδιος. Τότε μόνον τον αγαπάς.

Αυτή είναι η παράδοσις σε μας του Χριστού και όταν το μιμούμεθα, τότε μόνον θα οδηγηθούμε εις τον δρόμον πού είναι πλουτισμένος με θεϊκήν ανταύγειαν.

sxedio did 60 sel97Πηγή Ι.Μ.Αγίου Ραφαήλ Άνω Σούλι