Πραγματικός εκκλησιασμός

[Αφήγηση οσίου Εφραίμ Κατουνακιώτη]: Σ’ ένα μοναστήρι, δεν θέλω να το ονομάσω ο παπάς θυμίαζε. Κι όταν έφτασε σ’ έναν προϊστάμενο, δεν τον εθυμίασε.
Ο προϊστάμενος, όταν προχώρησε παραπέρα:
– Παπά, γιατί δεν με θυμιάζεις;
– Γέροντα, ευλόγησον, δεν σε είδα στο στασίδι.
– Όχι, δεν σε είδα στο στασίδι.

Οι άλλοι που άκουσαν αυτήν την φιλονικία του προϊσταμένου και του ιερέως, λένε:
– Γέροντα, ο παπάς είναι διορατικός, ξέρει τι σου λέει.

Σκέφθηκε, σκέφθηκε…
– Έχει δίκαιο ο παπάς, λέει, διότι δεν ήμουνα εδώ, ήμουνα σ’ ένα μετόχι.

Ο λογισμός του. Βλέπετε;

[Αφήγηση οσίου Εφραίμ Κατουνακιώτη (1912-1998)]:

Ο άγιος Νεκτάριος στην Αίγινα, όταν πήγε μία να γίνει καλόγρια, να πούμε, ήταν δόκιμη, λέει:
– Παιδί μου να βοσκήσεις, έχουμε πέντε – δέκα προβατάκια, να τα βοσκήσεις.
– Ε, να ‘ναι ευλογημένο.

Μια μέρα, δυο λέει:
– Γέροντα, με πιάνουν και μένα οι λογισμοί, εγώ ήρθα να γίνω καλόγρια, δεν ήρθα να γίνω τσομπάνης.
– Παιδάκι μου, λέει, όταν θυμιάζω σε βλέπω στο στασίδι.

Η καλόγρια, καίτοι ήταν τσομπάνης, αλλά ο λογισμός της ήταν στην ευχούλα [στην μονολόγιστη ευχή: “Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με”], μέσα στην εκκλησία ήταν ο λογισμός της, οπότε και ο άγιος την έβλεπε μέσα.

 

Από το βιβλίο “Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης”, έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου “Άγιος Εφραίμ”, Κατουνάκια Αγίου Όρους.

Πηγή Πεμπτουσία