Η Βαβυλώνια αιχμαλωσία – Οι 4 νέοι

Μετά την περίοδο των Βασιλέων έρχεται για τους Εβραίους η περίοδος της αιχμαλωσίας από τους Βαβυλώνιους. Οι λεπτομέρειες των ιστοριών που αναφέρονται, περιγράφονται στο βιβλίο του «Δανιήλ».

Όπως είχαν προείπει οι Προφήτες, ο Ναβουχοδονόσορας, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας, κατέλαβε την Ιερουσαλήμ. Αιχμαλώτισε πολλούς Ισραηλίτες, περίπου δέκα χιλιάδες ανθρώπους, και τους μετέφερε στη γη Σεναάρ όπου ήταν το βασίλειό του. Επίσης άρπαξε πολλά ιερά σκεύη και τους θησαυρούς από τον Ναό του Σολομώντα και τα μετέφερε στα παλάτια του. Αργότερα γκρέμισε τον Ναό και τα τείχη της Ιερουσαλήμ. Οι Ισραηλίτες πόνεσαν πολύ και θρήνησαν για την καταστροφή της πατρίδας και των ιερών τους. Κατάλαβαν ότι επέτρεψε ο Θεός αυτή τη συμφορά εξαιτίας των αμαρτιών τους. Αυτή η καταστροφή ονομάσθηκε «Βαβυλώνια αιχμαλωσία» και κράτησε εβδομήντα χρόνια. Ας δούμε κάποια αξιοθαύμαστα περιστατικά αυτής της εποχής.

Οι τέσσερις νέοι

Ο Ναβουχοδονόσορας κάλεσε μια μέρα τον πρωθυπουργό του και του είπε να διαλέξει από τα αιχμάλωτα παιδιά των Ισραηλιτών τα πιο υγιή και καλοκαμωμένα, έξυπνα και διαβασμένα και μάλιστα απογόνους αρχόντων και βασιλιάδων και να τα εγκαταστήσει στο παλάτι. Εκεί να τα φροντίζουν πάρα πολύ καλά, να διδαχτούν τα γράμματα και τη γλώσσα των Βαβυλωνίων και, αφού τρία χρόνια τα αναθρέψουν με άριστο τρόπο, να τους αναθέσουν υπηρεσία κοντά στον βασιλιά. Μεταξύ αυτών των παιδιών ήταν και ο Δανιήλ, ο Ανανίας, ο Μισαήλ και ο Αζαρίας. Σ’ αυτούς ο βασιλιάς έδωσε ονόματα βαβυλωνιακά: Βαλτάσαρ, Σεδράχ, Μισάχ και Αβδεναγώ.

Ο Δανιήλ μένοντας πιστός στις παραδόσεις του λαού του δεν ήθελε να τρώει τα πλούσια βασιλικά φαγητά που του πρόσφεραν. Προτιμούσε τα απλά και λιτά φαγητά της πατρίδας του, όπως τα όσπρια. Ο αρχιμάγειρας, που ήταν υπεύθυνος για την καλή ανάπτυξή τους, φοβόταν μήπως αν δεν τραφούν πλούσια αδυνατίσουν κι ο βασιλιάς τον θανατώσει. «Δοκίμασε», λέει ο Δανιήλ, «για δέκα ημέρες να μας δίνεις μόνο όσπρια και νερό. Κι ύστερα πρόσεξε τα πρόσωπα τα δικά μας και των άλλων παιδιών που θα τρέφονται με κρέατα κι άλλα βασιλικά φαγητά. Κατόπιν αποφάσισε τι θα κάνεις μ’ εμάς». Έτσι κι έγινε. Στις δέκα ημέρες τα πρόσωπα των τεσσάρων παιδιών ήταν πιο υγιή και πιο όμορφα από των άλλων παιδιών. Έτσι ο αρχιμάγειρας συνέχισε να τους προσφέρει τα λιτά φαγητά που προτιμούσαν.

Ο Θεός χάριζε στα παιδιά αυτά σύνεση και γνώση. Όταν ολοκληρώθηκε ο χρόνος της ανατροφής τους, ο βασιλιάς τους προσέλαβε στην υπηρεσία του. Δεν υπήρχαν υπάλληλοι του βασιλιά καλύτεροι και σοφότεροι από αυτούς. Πάντοτε τους συμβουλευόταν, ιδιαίτερα τον Δανιήλ, ο οποίος είχε από τον Θεό το χάρισμα να ερμηνεύει τα όνειρα.

Μετά την περίοδο των Βασιλέων έρχεται για τους Εβραίους η περίοδος της αιχμαλωσίας από τους Βαβυλώνιους. Οι λεπτομέρειες των ιστοριών που αναφέρονται, περιγράφονται στο βιβλίο του «Δανιήλ».

Όπως είχαν προείπει οι Προφήτες, ο Ναβουχοδονόσορας, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας, κατέλαβε την Ιερουσαλήμ. Αιχμαλώτισε πολλούς Ισραηλίτες, περίπου δέκα χιλιάδες ανθρώπους, και τους μετέφερε στη γη Σεναάρ όπου ήταν το βασίλειό του. Επίσης άρπαξε πολλά ιερά σκεύη και τους θησαυρούς από τον Ναό του Σολομώντα και τα μετέφερε στα παλάτια του. Αργότερα γκρέμισε τον Ναό και τα τείχη της Ιερουσαλήμ. Οι Ισραηλίτες πόνεσαν πολύ και θρήνησαν για την καταστροφή της πατρίδας και των ιερών τους. Κατάλαβαν ότι επέτρεψε ο Θεός αυτή τη συμφορά εξαιτίας των αμαρτιών τους. Αυτή η καταστροφή ονομάσθηκε «Βαβυλώνια αιχμαλωσία» και κράτησε εβδομήντα χρόνια. Ας δούμε κάποια αξιοθαύμαστα περιστατικά αυτής της εποχής.

Οι τέσσερις νέοι

Ο Ναβουχοδονόσορας κάλεσε μια μέρα τον πρωθυπουργό του και του είπε να διαλέξει από τα αιχμάλωτα παιδιά των Ισραηλιτών τα πιο υγιή και καλοκαμωμένα, έξυπνα και διαβασμένα και μάλιστα απογόνους αρχόντων και βασιλιάδων και να τα εγκαταστήσει στο παλάτι. Εκεί να τα φροντίζουν πάρα πολύ καλά, να διδαχτούν τα γράμματα και τη γλώσσα των Βαβυλωνίων και, αφού τρία χρόνια τα αναθρέψουν με άριστο τρόπο, να τους αναθέσουν υπηρεσία κοντά στον βασιλιά. Μεταξύ αυτών των παιδιών ήταν και ο Δανιήλ, ο Ανανίας, ο Μισαήλ και ο Αζαρίας. Σ’ αυτούς ο βασιλιάς έδωσε ονόματα βαβυλωνιακά: Βαλτάσαρ, Σεδράχ, Μισάχ και Αβδεναγώ.

Ο Δανιήλ μένοντας πιστός στις παραδόσεις του λαού του δεν ήθελε να τρώει τα πλούσια βασιλικά φαγητά που του πρόσφεραν. Προτιμούσε τα απλά και λιτά φαγητά της πατρίδας του, όπως τα όσπρια. Ο αρχιμάγειρας, που ήταν υπεύθυνος για την καλή ανάπτυξή τους, φοβόταν μήπως αν δεν τραφούν πλούσια αδυνατίσουν κι ο βασιλιάς τον θανατώσει. «Δοκίμασε», λέει ο Δανιήλ, «για δέκα ημέρες να μας δίνεις μόνο όσπρια και νερό. Κι ύστερα πρόσεξε τα πρόσωπα τα δικά μας και των άλλων παιδιών που θα τρέφονται με κρέατα κι άλλα βασιλικά φαγητά. Κατόπιν αποφάσισε τι θα κάνεις μ’ εμάς». Έτσι κι έγινε. Στις δέκα ημέρες τα πρόσωπα των τεσσάρων παιδιών ήταν πιο υγιή και πιο όμορφα από των άλλων παιδιών. Έτσι ο αρχιμάγειρας συνέχισε να τους προσφέρει τα λιτά φαγητά που προτιμούσαν.

Ο Θεός χάριζε στα παιδιά αυτά σύνεση και γνώση. Όταν ολοκληρώθηκε ο χρόνος της ανατροφής τους, ο βασιλιάς τους προσέλαβε στην υπηρεσία του. Δεν υπήρχαν υπάλληλοι του βασιλιά καλύτεροι και σοφότεροι από αυτούς. Πάντοτε τους συμβουλευόταν, ιδιαίτερα τον Δανιήλ, ο οποίος είχε από τον Θεό το χάρισμα να ερμηνεύει τα όνειρα.

Πηγή Πεμπτουσία