Γογγυσμοί και τιμωρίες

Το βιβλίο της «Εξόδου» συνεχίζεται με την τελική εγκατάσταση των Εβραίων στη Γη της Επαγγελίας. Μέχρι να φθάσουν όμως εκεί, οι Εβραίοι ταλαιπωρούνται σαράντα χρόνια στην έρημο. Ο Μωυσής πεθαίνει κι αφήνει την ηγεσία στον Ιησού του Ναυή.

Όταν ο Μωυσής κατέβηκε από το όρος Σινά κρατώντας στα χέρια του τις πλάκες, όπου ο ίδιος ο Θεός είχε χαράξει τον νόμο Του, τον περίμενε πολύ μεγάλη στενοχώρια. Βρήκε τους Ισραηλίτες να γλεντούν και να χορεύουν και να προσκυνούν το χρυσό μοσχάρι. Θύμωσε πάρα πολύ, έριξε τις πλάκες στο έδαφος και τις κομμάτιασε. Ύστερα γκρέμισε το χρυσό μοσχάρι και μάλωσε πολύ αυστηρά τον αδελφό του, που τόσο εύκολα είχε παρασυρθεί στην αμαρτία. Τέλος μίλησε πολύ σκληρά στον λαό, για να καταλάβουν πόσο βαριά αμαρτία είχαν διαπράξει. Τώρα έπρεπε να ανεβεί ξανά στο όρος Σινά, για να του ξαναδώσει ο Θεός τον Νόμο, αλλά και για να τον παρακαλέσει ξανά να συγχωρέσει τον λαό Του. Όλοι οι Ισραηλίτες μετάνιωσαν πικρά γι’ αυτό που είχαν κάνει. Ο Θεός τους συγχώρεσε, αλλά και τους τιμώρησε με τον εξής τρόπο: Πρόσταξε τον Μωυσή να συνεχίσουν την πορεία προς τη Γη Χαναάν κι έστειλε άγγελο να προπορεύεται και να τους δείχνει τον δρόμο, αλλά ο ίδιος ο Κύριος δεν θα ήταν πια μαζί τους. Και η αγιασμένη Σκηνή δεν θα ήταν πια μέσα στην κατασκήνωσή τους, αλλά έξω, μακριά, σε αρκετή απόσταση. Εκεί κατέβαινε το σύννεφο της δόξας του Θεού και μιλούσε με τον Μωυσή.

Έτσι οι Ισραηλίτες συνέχισαν την πορεία τους. Μπροστά τους πήγαινε η Κιβωτός της Διαθήκης, που είχε κατασκευαστεί σύμφωνα με λεπτομερείς οδηγίες του Θεού. Μετά από τριήμερη πορεία σταμάτησαν στην έρημο Φαράν. Πάλι απελπίστηκε ο λαός, γιατί δεν έβρισκε τροφή και νερό και πάλι ο Θεός με θαυμαστό τρόπο τους έθρεψε και τους δρόσισε. Πλησίασαν τώρα πολύ στη γη που τους είχε υποσχεθεί ο Θεός. Ο Μωυσής διάλεξε δώδεκα γερούς άντρες και τους έστειλε να κατασκοπεύσουν τη Γη Χαναάν και να φέρουν πληροφορίες για το τι λογής είναι η χώρα και οι άνθρωποι που την κατοικούν. Οι δώδεκα άντρες ερεύνησαν προσεκτικά τη χώρα. Ήταν η εποχή που ωρίμαζαν τα πρώτα σταφύλια. Μάζεψαν καρπούς και τους έφεραν στον Μωυσή, για να δείξουν πόση αφθονία καρπών υπήρχε εκεί. «Πράγματι σ’ αυτή τη γη υπάρχει μεγάλη αφθονία», είπαν («ρέει μέλι και γάλα»). Ό,τι μας έχει υποσχεθεί ο Θεός είναι αληθινό. Αλλά ο λαός που την κατοικεί είναι πολύ δυνατός κι όλες οι πόλεις τους είναι περιτειχισμένες με τείχη ψηλά και οχυρά». Απελπισία και στενοχώρια κατέλαβαν τους Ισραηλίτες. Έκλαιγαν και γόγγυζαν και πάλι παραπονιόντουσαν με λόγια σκληρά: «Γιατί μας έφερε εδώ ο Μωυσής; Γιατί ο Κύριος μας βάζει σ’ αυτή τη χώρα; Για να αιχμαλωτιστούμε ή να σκοτωθούμε σε μάχες; Καλύτερα ήμασταν στην Αίγυπτο. Ας διαλέξουμε έναν άλλον αρχηγό, που θα μας γυρίσει πίσω». Κάποιοι λίγοι μίλησαν πολύ συνετά και συμβούλεψαν το ταραγμένο πλήθος να έχει εμπιστοσύνη στον Κύριο, που τόσο τους είχε βοηθήσει.

Πηγή Πεμπτουσία