Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: ο βίος του -λόγοι για τον γάμο και την οικογένεια

Συνοπτικός βίος του εν αγίοις Πατρός ημών Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως

 Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου

Αυτός ο μέγας φωστήρ και μεγαλόφωνος της οικουμένης διδάσκαλος κατήγετο από την μεγαλόπολιν Αντιόχειαν, υιός ων γονέων ευσεβών, πα­τρός μεν Σεκούνδου αρχιστρατήγου, μητρός δε Ανθούσης. Ευθύς λοιπόν κατά την αρχήν της ζωής του πολλήν αγάπην και ερωτα είχεν ο Άγιος αυτός εις τους λόγους και τα μαθήματα, διό εις ολίγον καιρόν επέρασεν όλην την σοφίαν των Ελλήνων και των Χριστιανών και έγινεν άκρος κατά την λογικήν και ρητορικήν τέχνην και πάσαν επιστήμην. Όθεν διά την προκοπήν και αρετήν του από μεν τον άγιον Μελέτιον τον πατριάρχην Αντιοχείας έ­γινεν αναγνώστης, από δε τον Αντιοχείας Φλαβιανόν έγινε διάκονος και πρεσβύτερος.

Πολλούς δε λόγους συνέταξεν ο χρυσούς αυτού κάλαμος, σχεδόν υπερβαίνοντας αριθμόν, περί τε μετανοίας και περί της των ηθών ευκοσμίας και καταστάσεως, και πάσαν σχεδόν ηρμήνευσε την Θεόπνευστον Γραφήν. Επειδή δε Νεκτάριος ο Κωνσταντινουπόλεως πατριάρχης εκοιμήθη εν Κυρίω, διά τούτο με την ψήφον των επισκόπων και με την προσταγήν του βασιλέως Αρκαδίου προσεκλήθη ο μακάριος αυτός Ιωάννης από την Αντιόχεια και έγινε κανονικώς πατριάρχης της βασιλίδος των πόλεων.

Τόσον δε πολλά επέδωκεν ο αοίδιμος τον εαυτόν του εις την άσκησι και εγκράτεια, ώστε έτρωγε μόνον τον χυλόν του κριθαριού και πάλιν από αυτόν δεν εχόρταινεν, αλλ’ ολίγον τι μετελάμβανε. Καί ύπνον δε ολίγον εκοιμάτο, όχι επί κλίνης αναπαυόμενος, αλλ’ ιστάμενος ορθός και από σχοινιών βασταζόμενος· όταν δε πολλά εκουράζετο, τότε ολίγον εκάθητο. Τότε δε και περισσότερον εσχόλαζε και κατεγίνετο ο θείος πατήρ εις τας ερμηνείας των θείων Γραφών και εις τας διαλέξεις και διδασκαλίας, διά μέσου των οποίων πολλούς εις θεογνωσία και μετά­νοια έφερε.

Τόσην δε υπερβολική φιλανθρωπία είχεν εις τους πτωχούς και δεομένους ο Χριστού μι­μητής, ώστε έγινε και εις τους άλλους τύπος και παράδειγμα φιλοπτωχείας. Διά τούτο και με τους εν εκκλησία λόγους εδίδασκεν όλους τους Χριστια­νούς να αγαπούν μεν και να ενεργούν την αρετή αυ­τήν της φιλοπτωχείας, να απέχουν δε από την πλε­ονεξία.

Δι’ αυτό διά την αιτίαν αυτήν πρώτον προσέκρουσε εις την βασίλισσαν Ευδοξίαν και εις έχθραν μετ’ αυτής κατέστη. Επειδή αυτή μεν ήρπασε τον αμπελώνα μιας χήρας Καλιτρόπης ονομαζό­μενης, η οποία εφώναζε ζητούσα το κτήμα της, ο δε Άγιος εσυμβούλευε αυτήν να μη κρατή το ξένον πράγμα, και επειδή εκείνη δεν επείθετο την ήλεγχε και εθεάτριζεν ο άγιος με το παράδειγμα της Ιεζάβελ. Όθεν η Ευδοξία αγριωθείσα ως θηρίον κατέ­βασε τον Άγιον από τον θρόνον του, το πρώτον μεν μόνη, το δεύτερον δε και διά των επισκόπων ε­κείνων, οί οποίοι ηκολούθουν περισσότερον εις τας δυναστείας και υπολήψεις των αξιωματικών αρ­χόντων, παρά εις την ευσέβειαν και εις τους θείους νόμους· έπειτα πάλιν αποκατέστη ο Άγιος εις τον θρόνον του.

Τελευταίον δε εξωρίσθη ο Άγιος εις την Κουκουσόν της Αρμενίας και εκεί υπομείνας θλίψεις πολλάς και πολλούς απίστους οδηγήσας εις την θε­ογνωσία παρέδωκε την αγίαν του ψυχήν εις χείρας Θεού εν έτει 407. Ο δε κατά πλάτος βίος του αγίου γράφει ότι μετά την από του θρόνου καταβίβασι και εξορία του θείου πατρός όσοι επίσκοποι συνήργησαν εις αυτήν, όλοι εβασανίσθησαν πρότερον εκ Θεού με δεινός και πολλάς ασθενείας και έ­πειτα απέθανον. Η δε Ευδοξία πρώτη έπαθε τας α­σθενείας αυτάς, επειδή και πρώτη αυτή παρενόμησε και έγινε πρόξενος απωλείας και εις τους επι­σκόπους. Λέγουν δε ότι μετά τον θάνατον της, διά να άποδειχθή η αδικία, την οποίαν έκαμε εις τον μέγα Χρυσόστομον, εκινείτο και έτρεμεν ο τάφος της εις διάστημα χρόνων ολοκλήρων τριακοντα-δύο. Ότε δε ανεκομίσθη το λείψανον του Αγίου εις Κωνσταντινούπολι και απετέθη, όπου τώρα είναι, τότε και ο τάφος εκείνης εστάθη και πλέον δεν έ­τρεμεν,,,

.

Ενθρονίστηκε και νεκρός ο Μέγας Χρυσόστομος!

 

του Γιώργου Θαλάσση 

Ένα βράδυ στον δρόμο για την εξορία ο διωχθείς από τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο Ιωάννης Χρυσόστομος είδε μπροστά του τον Άγιο Βασιλίσκο που είχε μαρτυρήσει στα χρόνια του Μαξιμιανού να του λέει…
“Θάρρος, αδερφέ Ιωάννη, γιατί αύριο θα είμαστε μαζί”. Εκεί κοντά, στα Κόμανα του Πόντου και στον τάφο του Αγίου Βασιλίσκου κοινώνησε για τελευταία φορά Σώμα και Αίμα Χριστόυ και αναφωνώντας «Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν, Αμήν» παρέδωσε το πνεύμα του στα χέρια του Χριστού.

31 χρόνια μετά (438 μ.Χ) ο Αυτοκράτωρ Θεοδόσιος προσπάθησε να μεταφέρει το Άγιο Λέιψανο του Χρυσοστόμου στην Βασιλεύουσα χωρίς όμως επιτυχία αφού ο Άγιος αρνείτο μένοντας ακίνητος κατά τρόπο θαυματουργικό. Τότε συνέβει κάτι το συγκλονιστικό. Ο Αυτοκράτωρ συνέταξε γράμμα μετανοίας που έλεγε τα εξής:
 
«Ἐπειδή νομίσαμε ὅτι καὶ τὸ δικό σου σῶμα, τίμιε Πάτερ, εἶναι νεκρό σὰν τῶν ἄλλων, θελήσαμε ἁπλὰ νὰ τὸ μεταφέρουμε κοντά μας. Γι᾽ αὐτό καὶ εὔλoγα ἀποτύχαμε. Ἐσὺ ὅμως, τιμιώτατε πάτερ, ποὺ δίδαξες τὴ μετάνοια γιὰ ὅλους, συγχώρεσε μας. Χάρισέ μας τὸν ἑαυτό σου, σὰν πατέρας στὰ παιδιά ποὺ τὸν ἀγαποῦν, καὶ δῶσε μας χαρὰ μὲ τὴν παρουσία σου». 

Η Αυτοκρατορική επιστολή ταξίδεψε στο Πόντο και κατατέθηκε πάνω στο Ιερό λείψανο του Αγίου και ώ του θαύματος η μεταφορά κατέστη δυνατή και ο Μέγας αυτός Άγιος της Οικουμένης γύρισε στην Αιώνια Βασιλεύουσα με βασιλικές τιμές και πομπή που οδηγούσε στο θρόνο του!

Εκεί στον καθεδρικό ναό της Αγίας Ειρήνης (η Αγιά Σοφιά του Ιουστινιανού θα χτιζότανε ένα αιώνα μετά), στον θρόνο του, τοποθετήθηκε το Αγιασμένο και άφθαρτο λείψανό του με τις ιαχές και επεφημίες του κόσμου να βροντοφωνάζουν: «Ἀπόλαβέ σου τὸν θρόνον, Ἅγιε».

Ο μεγάλος Άγιος της Πίστης μας είναι πάντα μαζί μας και πρευσβεύει για εμάς. Μέσα από τα Άγια λείψανά του τον ακουμπάμε, τον νιώθουμε και αγγίζοντας το άφθαρτο χέρι του στην Ι.Μ. Φιλοθέου παίρνουμε την ευχή του.

 .
 

 Ασπαζόμενοι την Αγία κάρα του και το άφθαρτο αυτί του στην Ι.Μ.Βατοπαιδίου του ψιθυρίζουμε νοερά… Άγιε του Θεού Ιωάννη Χρυσόστομε πρέσβευε υπέρ ημών.

 
 

Λόγοι Σοφίας Περί Γάμου και Οικογενείας – του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

 

 

‘Ο γάμος δεν αποτελεί έμπόδιο για τήν αρετή

«Καί όταν ο Νώε ήταν πεντακοσίων ετών έγεννησε τρεις υιούς»(Γέν. 5,32). Βλέπε πάλι άλλο δίκαιο μέ τή γυναίκα καί τά παιδιά του. Κατόρθωσε καί αύτός πολύ νά εύαρεστήσει τον Θεό καί προτίμησε τον δρόμο τής άρετής, άντίθετα σέ όλους τους άλλους καί δέν στάθηκε σάν εμπόδιο ούτε ό γάμος, ούτε ή άνατροφή τών παιδιών.

 

«Ζήτησε ευλαβή καί φιλόσοφη κόρη»

Σάς παρακαλώ λοιπόν καί σάς, νά μή ζητάτε χρήματα καί περιουσία, άλλά χαρακτήρα καί καλοσύνη. Ζήτησε εύλαβή καί εύσεβή κόρη, καί αύτά θά σου είναι πιο ωφέλιμα άπό άμέτρη- τους θησαυρούς. ‘Άν ζητάς αύτά πού άρέσουν στον Θεό, θά άκολουθήσουν καί τά άλλα, αν όμως παραβλέψεις εκείνα καί τρέχεις σ’ αύτά, ούτε αύτά θά σέ άκολουθήσουν.

 

Αυτό είναι τό αληθές συνοικέσιο

Αύτό είναι πραγματικό συνοικέσιο, τό νά μήν είναι δηλαδή ό ένας προσκολλημένος στον άλλο μόνον κατά τις εύχάριστες στιγμές, άλλα καί στους κινδύνους. Αύτό είναι σημείο γνήσιας άγάπης, αύτό είναι γνώρισμα πολυτι­μότατης φιλίας.

 

‘Ό αληθινός πλούτος

Αύτη είναι ή πραγματική οικογενειακή ζωή, αύτός είναι πραγματικός σύζυ­γος, αύτός πού δέν έξετάζει μέ λεπτο­μέρεια τά λόγια τής γυναίκας του, άλλα υποχωρώντας πολύ έξ αιτίας τής άδυναμίας τής γυναικείας φύσεως, ένα μόνο προσπαθεί νά έπιτύχει, νά διώξει άπό το σπίτι τού τήν ταραχή καί νά σφίγγει τον δεσμό τής ειρήνης καί τής ομόνοιας. Διότι αύτός είναι ό πραγματικός πλούτος, αύτη είναι ή με­γαλύτερη περιουσία, όταν ό άνδρας δέν βρίσκεται σέ διχόνοια μέ τή γυ­ναίκα τού άλλά είναι πρόσκολλημέ- νοι ό ένας στον άλλο, σάν ένα σώμα άκριβώς. Διότι λέγει: «Θά γίνονται οι δύο ένα σώμα» (Γέν. 2, 24). Αύτοί οι άνθρωποι είτε φτωχοί είναι, είτε άση­μοι, είναι οι πιο εύτυχισμένοι άπό όλους διότι περνούν τή ζωή τους μέ γαλήνη συνέχεια

 

Λιμάνι είναι ή γυναίκα

Σκέψου ότι έξ αιτίας τής έγινες πατέ­ρας καί έχεις παιδιά καί άπό αύτό νά γίνεσαι πιο ήρεμος μαζί της. Δέν βλέ­πεις τούς γεωργούς πώς περιποιούνται τή γή πού έσπειραν κάτι μέ όποιονδή- ποτε τρόπο, κι άν άκόμη έχει άπειρα έλαττώματα, όπως έάν είναι άγονη, έάν έχει ζιζάνια, άν έπηρεάζεται άπό πλημμύρες λόγω τής θέσεώς της: Αύτό νά κάνεις καί σύ· διότι έτσι πρώτος καί συ θά άπολαύσεις τούς καρπούς καί τή γαλήνη. Διότι ή γυναίκα είναι λιμάνι καί πάρα πολύ μεγάλο φάρ­μακο γιά τή δημιουργία χαρούμενης διαθέσεως. Άν, λοιπόν, άπαλλάξεις τό λιμάνι άπό τά κύματα καί τούς άνέμους, όταν θά έπιστ ρέψεις άπό τήν άγορά, θά άπολαύσεις πολύ άνεση καί γαλήνη1 άν όμως τό γεμίσεις μέ θο­ρύβους καί ταραχές, κάνεις δυσκολό­τερο τό ναυάγιο γιά τον εαυτό σου.

 

Τεκνογονία καί καλή άνατροφή

Καί γιά νά μάθεις ότι τή μητέρα δέν τήν κάνει μόνο ή γέννηση τών παι­διών, ούτε σέ αύτό άποκείται ή άμοιβή … Γι’ αύτό καί εδώ άφού είπε «σωθήσεται διά τής τεκνογονίας», δέν στα­μάτησε έδώ, άλλα θέλοντας νά δείξει ότι όχι τό νά γεννήσουμε παιδιά, άλλα το νά άναθρέψουμε παιδιά σωστά, αύτό μας παρέχει μισθό, πρόσθεσε: «έάν παραμείνουν στήν πίστη, στήν Αγάπη καί στον άγιασμό» ( ’Χ’ Τιμ. 2, 15). Αύτό πού λέει σημαίνει τό έξης: Τότε θά λάβεις μεγάλη άμοιβή, άν τά παιδιά πού γεννήθηκαν παραμείνουν στήν πίστη καί στήν άγάπη καί στον άγιασμό. Εάν, λοιπόν, τά οδηγείς σέ αύτά, άν τά παρακινείς, άν τά διδάξεις, αν τά συμβουλέψεις, για τη φρον­τίδα σου αΰτη σέ περιμένει μεγάλη ά,μοιβή άπό τον Θεό.

 

Αγώνας για τη σωφροσύνη

Προπαντός να τούς κρατάμε [τούς νέους, τά παιδιά μας] σέ σωφροσύνη1 διότι αύτό περισσότερο από όλα κατα­στρέφει τη νεότητα. Καί κοντά σέ αύτά χρειάζονται πολλοί κόποι έκ μέ­ρους μας, πολλή προσοχή. Γρήγορα νά τούς οδηγούμε σέ γάμο, ώστε νά, δέ­χονται τη νύφη μέ καθαρά καί άγνά τα σώματά τους, αύτοί οι έρωτες είναι θερμότεροι. Αυτός πού είναι φρόνιμος πριν τον γάμο, πολύ περισσότερο θά είναι μετά τον γάμο, ένώ έκείνος πού έμαθε νά πορνεύει πριν τον γάμο, θά τό κάνει αύτό καί μετά τον γάμο. Διότι λέγει: «Στον πόρνο άνθρωπο κάθε τί πού θά τού παρουσιαστεί σάν άρτος, προς κορεσμό τής άχόρταστης έπιθυμίας του, είναι εύχάριστος» (Σόφ. Σείρ. 23, 17). Γι’ αύτό βάζουν στεφά­νια στο κεφάλι, σύμβολο τής νίκης, διότι παραμένοντας ανίκητοι, έτσι προσέρχονται στον γάμο, διότι δέν νι­κήθηκαν από την ηδονή. “Άν όμως κυ­ριευμένος άπό την ήδονη παραδίνει τον έαυτό του σέ πόρνες, γιά ποιο λόγο λοιπόν φέρει στεφάνι στο κεφάλι του, ένώ είναι νικημένος;Αύτά ας τά συμβουλεύουμε, μέ αύτά ας τά νουθετούμε, ας τά φοβερίζουμε, άς τά άπειλούμε, άλλοτε κάνοντας αύτό, καί άλλοτε έκείνο.

 

Θέλημα τού Θεού η τιμή των γονέων άπό τά παιδιά

Διότι ό Θεός θέλει πάρα πολύ νά τιμώνται οι γονείς άπό τά τέκνα τους καί έκείνους πού κάνουν αύτό τούς αμείβει μέ μεγάλα άγαθά καί δωρεές, ένώ έκείνους πού παραβαίνουν τον νόμο αύτό, τούς τιμωρεί μέ μεγάλες συμφορές καί κακά. Λέγει “Οποιος κα­κολογεί τον πατέρα του ή τη μητέρα του, νά τιμωρείται μέ θάνατο» (Έξ. 20, 15). Γιά έκείνους πάλι πού τιμούν τούς γονείς λέγει τά έξης: «Τίμα τον πατέρα σου καί τη μητέρα σου ϊνα … μακρο­χρόνιος γένη έπί τής γής» (Έξ. 20, 12).

Πηγή Ι.Μ.Παντοκράτορος

Πηγή Αντέχουμε

 

error: Content is protected !!